Martyna Morawiak studiuje religioznawstwo na Uniwersytecie Gdańskim.
-Jaki kierunek studiów wybrałaś i gdzie?
Jestem studentką pierwszego roku religioznawstwa na Uniwersytecie Gdańskim.
-Od jak dawna jest ten kierunek Uniwersytecie Gdańskim?
Mój rok jest obecnie trzecim rocznikiem studiującym ten kierunek.
-Dlaczego akurat zainteresował Cię taki kierunek?
Powiem szczerze, że trochę przez przypadek, ale podobno w życiu nie ma przypadków. W pierwszym naborze składałam dokumenty na międzynarodowe stosunki gospodarcze i na rosjoznawstwo na tymże uniwersytecie, jednak się nie dostałam. Później sprawdzając nabór dodatkowy wahałam się między religioznawstwem a etnologią, jednak postawiłam na to pierwsze i nie żałuję. Religioznawstwo to bardzo interesujący i specyficzny kierunek. Spotkałam tu wielu interesujących ludzi o różnych poglądach: ateistów, wierzących, katolików i wyznających inne religie. Poznajemy wszystkie religie: od chrześcijaństwa i judaizmu przez islam, hinduizm i buddyzm po wierzenia starożytnych Hetytów i Hurytów.
-Kiedy wybrałaś taki kierunek?
Po dłuższych namysłach między etnologią a religioznawstwem - w zeszłe wakacje. Mój tok studiów prowadzony jest specjalizacją judeo-chrześcijańską, a to bardziej odpowiadało moim zainteresowaniom niż specjalizacje na etnologii.
-Jakie macie przedmioty na studiach?
W pierwszym semestrze zaczęliśmy zajęcia od tego, czym ogólnie jest religioznawstwo, co jest jego przedmiotem badań, ogólny zarys historii. A takie specjalistyczne przedmioty to na przykład hermeneutyka religijna. Od tego semestru mam język hebrajski oraz religie Bliskiego Wschodu. W przyszłości na pewno będę jeszcze miała starożytny język grecki i literaturę judaistyczną.
-Czy jest ciężko przyzwyczaić się do nowego trybu nauki, nowego środowiska i miejsca?
Najgorszy był chyba pierwszy miesiąc, kiedy była nas dość duża grupa i poznawaliśmy się nawzajem. Do Gdańska zawsze miałam duży sentyment. Bardzo lubię to miasto, więc nie miałam problemu, żeby przywyknąć do nowego miejsca.
-Czy masz jakiś ulubiony przedmiot?
W pierwszym semestrze moim ulubionym przedmiotem była sztuka sakralna. Bardzo podobały mi się wykłady. Obecnie jest to chyba wstęp do religioznawstwa, czyli przekrój przez wszystkie religie.
-Ilu studentów jest na roku?
Na początku roku akademickiego na liście były 53 osoby. Część z nich nigdy nie pojawiła się na zajęciach. Obecnie mamy grupę ok. 20 osób i stanowimy fajną i zgraną paczkę.
-Co będziesz mogła robić po skończeniu religioznawstwa?
Nie ukrywam, że konkretnego zawodu o prócz chyba prowadzenia kariery naukowej po tym kierunku nie mam. Są to studia raczej hobbistyczne. Jednak nie zamierzam poprzestać tylko na religioznawstwie. Po obronie pracy licencjackiej na tym kierunku chciałabym rozpocząć studia magisterskie. Myślałam o dziennikarstwie. Chciałabym w przyszłości wykorzystać swoje wykształcenie w niesieniu pomocy innym ludziom.
-Czy możesz potem uczyć religii w szkole?
Nie, nie mogę, gdyż religioznawstwo nie jest teologią. Religioznawstwo podchodzi do religii z naukowego punktu widzenia. Wszystkie religie traktuje z jednakową powagą, czy mówimy o islamie czy o wierzeniach starożytnych Egipcjan. Religii mogą uczyć osoby po ukończeniu teologii lub odpowiedniej szkoły pedagogicznej. Muszą one również uzyskać stosowną zgodę Biskupa.
-Która z poznawanych religii jest dla Ciebie najbardziej interesująca i dlaczego?
Jednej wybranej nie mam. Ale myślę, że najbardziej judaizm, gdyż jest to religia powiązana bardzo ściśle z historią naszego kraju, również z chrześcijaństwem. Bardzo interesują mnie również ruchy religijne powstające w czasach nowożytnych typu New Age.
-Czy po studiach masz zamiar wrócić do Łeby?
Tak od razu po studiach to może nie, ale kiedyś na pewno. Póki co, zastanawiam się nad jakimś wyjazdem wolontariackim za granicę wraz z koleżanką z roku.
Rozmawiała Karolina Kotkowska - uczestniczka projektu "Jestem łebski" realizowanego dla młodzieży gimnazjalnej przez Bibliotekę Miejską
